Zaprezentowane zostaną prace sześciu artystów o różnorodnych doświadczeniach twórczych. Kryterium doboru autorów i prezentowanych prac determinuje udział w projekcie badawczym pt. „Medium a kreacja” realizowany na Wydziale Rzeźby UAP. Projekt skupia się na wykorzystaniu w rzeźbie nowych materiałów i technologii, takich jak żywice syntetyczne czy druk 3d.

Projekt  ten rozpoczęto w 2020 roku, a jego kierownikiem jest Dziekan Wydziału Rzeźby dr hab. Igor Mikoda, prof. UAP.

Wspólną cechą prac prezentowanych na wystawie nie jest jej tematyka czy idea, lecz aspekty wykorzystanych technologii jako czynnika kształtującego ideę oraz dobór środków twórczej ekspresji.

Kuratorzy:
Igor Mikoda, Konrad Smela

Artyści: 
Wiesław Koronowski, Igor Mikoda, Martyna Pająk, Ireneusz Pachliński, Marcin Radziejewski, Konrad Smela

*

WIESŁAW KORONOWSKI
urodził się 12 lipca 1965 roku w Rypinie. W 1990 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby - dyplom uzyskał w pracowni prof. Józefa Kopczyńskiego. Od 1990 roku był asystentem w pracowni rzeźby prof. Józefa Petruka na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Od 2004 roku jest kierownikiem III Pracowni Rzeźby i Otoczenia na Wydziale Rzeźby Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu.  W kwietniu 2014 roku odebrał nominację profesorską.  

W 2007 roku powołał do życia Brygady Pigmaliona. Jest inicjatorem ogólnopolskiego Studenckiego Biennale Małej Formy Rzeźbiarskiej im. Józefa Kopczyńskiego. Na swoim koncie ma wiele wystaw w kraju i za granicą, jest twórcą rozmaitych działań plastycznych oraz licznych realizacji pomnikowych.

IGOR MIKODA
urodził się w 1982 roku w Lubartowie. W 2002 roku uzyskał dyplom plastyka snycerza. W latach 2002–2008 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby i Działań Przestrzennych. W roku 2008 uzyskał dyplom z wyróżnieniem w zakresie rzeźby i rysunku. Pracuje na stanowisku profesora uczelni na UAP, od 2023 roku pełni tu funkcję Dziekana Wydziału Rzeźby.  

Zajmuje się rzeźbą, rysunkiem, grafiką cyfrową i projektowaniem graficznym. W centrum jego zainteresowań znajduje się człowiek. Tworzy zarówno figuratywne i realistyczne formy, jak i abstrakcyjne struktury oraz instalacje przestrzenne. Jego prace to połączenie brył, struktur i gestu rysunkowego, ukazujące nieograniczone możliwości autonomicznej kreacji. Jak dotąd zrealizował 39 wystaw indywidualnych, uczestniczył w blisko 100 wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. 

MARTYNA PAJĄK
Urodziła się w 1991 roku w Poniatowej. Ukończyła Liceum Plastyczne w Lublinie na specjalizacji snycerstwo. W latach 2011–2016 studiowała na Wydziale Rzeźby Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Jej magisterska praca dyplomowa pt. ”Ona” brała udział w 36. edycji Konkursu im. Marii Dokowicz. 

Uczestniczyła w wielu wystawach w kraju i zagranicą (m.in. Niemcy, Słowenia, Włochy, Czechy, Japonia). Była stypendystka MKiDN, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Miasta Poznań. Odbyła rezydencję artystyczną w Japonii. Laureatka nagród m.in. Grand Prix polsko-niemieckiego pleneru rzeźby figuratywnej im. Gustava Seitza (Trebnitz, Niemcy, 2019), zajęła I miejsce w konkursie na rzeźbę “Ludzie z Lodu” (Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku, 2020).

W swojej twórczości zajmuje się formą organiczną w rzeźbie. Inspiruje ją to, co cielesne, powiązane z naturą. Poszukuje języka rzeźby, który może wyrażać zjawiska efemeryczne i zmienne.

IRENEUSZ PACHLIŃSKI
urodził się w 1998 roku w Koninie. W 2018 roku ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Kościelcu. W 2023 roku obronił dyplom na Wydziale Rzeźby na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Od roku 2021 związany zawodowo z macierzystym wydziałem. Od października 2024 roku pełni funkcję asystenta Wydziału Rzeźby. Od 2025 roku zatrudniony w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych im. prof. Michała Iwaszkiewicza, gdzie prowadzi zajęcia z rzeźby dla kierunków Wzornictwa i Architektury Wnętrz.

Jego zainteresowania skupiają się na rzeźbie i rysunku, w rzeźbie dominuje studium portretowe oraz ogólnie pojęcie ludzkiej natury. Swoje umiejętności i warsztat rozwija poprzez indywidualne podejście do tematów. Wykorzystuje rozmaite techniki.

MARCIN RADZIEJEWSKI
urodził się 10 lutego 1977 roku w Zamościu. W latach 1993–1998 kształcił się w PLSP w Zamościu. W latach 1998–2003 studiował na ASP w Poznaniu na Wydziale Rzeźby.  Od 2005 roku pracuje na macierzystym wydziale. W 2025 roku objął funkcję kierownika VI Pracowni Rzeźby na katedrze Rzeźby i Otoczenia Wydziału Rzeźby UAP.
Działalność artystyczna w zakresie rzeźby i działań performance. Rzeźba w kontekście najbliższego otoczenia człowieka (mała forma rzeźbiarska). Współorganizuje plenery, happeningi i inne działania na Wydziale Rzeźby UAP. Prowadzi badania wpływu materiału i technik rzeźbiarskich na obiekt rzeźbiarski, a także badania nad użyciem szeroko pojmowanych tworzyw sztucznych w rzeźbie w warunkach plenerowych. Autor wielu wystaw w kraju i za granicą.

Tworzy formy geometryczne o gładkich powierzchniach lub swobodne, często umowne, fakturowe kształty opowiadające o człowieku, jego ciele, ruchu oraz otoczeniu. Od kilku lat także abstrakcyjne obiekty o kształtach często wywodzących się z kuli, formowanych przez naturę i prawa fizyki z użyciem nowoczesnych materiałów.

KONRAD SMELA
urodzony w 1996 w Poznaniu. Absolwent Liceum Plastycznego w Poznaniu. W 2022 roku ukończył Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu na kierunku Rzeźba. Jego praktyczna praca magisterska została nominowana do Konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszy dyplom UAP oraz do ogólnopolskiego konkursu „Najlepsze Dyplomy ASP 2022” w Gdańsku. Od 2022 pracuje na macierzystej uczelni jako asystent w III Pracowni Rzeźby i Otoczenia – Studyjnej.

Interesuje się szeroko pojętymi technikami rzeźbiarskimi oraz rysunkowymi – od klasycznych po nowe technologie. Formalnie posługuje się zarówno figuracją, jak i abstrakcją. Nie do końca wierzy we wzajemne wykluczanie się tych pojęć, woli je traktować jako dwa przeciwległe bieguny w spektrum. 

Jego ostatnie działania ukierunkowane są na eksplorację potencjału nowych technologii w rzeźbie takich jak digital sculpting, skanowanie i druk 3d. Inspiracje czerpie z doświadczanych emocji (zwykle tych negatywnych), (pop)kulturowych wątków i rozważań egzystencjalnych.